Bayramlar; başlı başına bütün güzelliklerin bir araya toplandığı ve gücünü Hak’tan alan zaman dilimleridir. Bayram başlangıcı ve bitişi itibari ile zamanı Allah tarafından ayarlanmış ve insanlara lütfedilmiş bir nevi mükafat gibi Müslümanlara bahşedilmiş günlerdir. Daha arefe gününden itibaren her tarafın bayramların o zirve yapan çoşkun heyecan ve duygularla dolmaya başladığını görürsünüz.

Bizde(köyümüzde) Bayramlar arefe günü öğle namazının ardından, tatlı bir telaş ve koşuşturma ile başlar. Herkesin bir derdi vardır. Mutlaka ikindi namazına veya ikindi namazının hemen ardındaki o kabir okuma anına yetişmek lazımdır. Çünkü bütün köylüler hep birlikte köyümüzün kabristanına gidecekler ve bir cemaat halinde orda kimisi kabristanın dışından kimisi kabirlerin başında ellerini açıp dualar edecektir..

Demekki bayram bizim diyarlarda daha arefe günü öğle namazından itibaren fiilen yaşanmaya başlar bayram günlerinde ise zirvelere çıkar. Bu bayramın güzelliklerinden ilkidir bence..

Bir diğer ilk güzelliklerinden birisi de, bayramımızı daha hanemize, yuvamıza varmadan ilkin bayramı dualarıyla bütün ahirete irtihal eden, Allahın “gel” çağrısına uyup ta “lebbeyk” deyip ruhunu teslim ederek O’na yürüyen yakınlarımızla paylaşmak ve onlarla bayrama başlamak, ilk hediyelerimizi yakınlarımızın ruhuna göndermek ve onlara dualar etmek olsa gerekir. Çünkü hem Efendimiz (sav)in bizzat sünnetini yerine getiriyor hem de bütün gelmiş-geçmişlerimizi hayırla yad edip onlara fatihalar göndererek bayramlarımızı yaşamaya başlıyoruz.. Bundan daha güzel ne olabilir ki..

Kaynağını ve gücünü Allahtan alan zaman dilimleri mutlak manada kutsaldır. Mübarektir.. ki bu zaman dilimleri ayrı bir havanın coşkunun ve rahmetin bütün Müslümanlar üzerinde indiği bir gerçektir. Ve her Müslüman yinede birbirlerine bu bayramın mübarek olmasını dilerler. Bu zaman dilimlerinin en güzel bir şekilde geçmesini dilerler.. hayırlı bir şekilde, engin rahmet, bereket ve feyz içinde geçmesini dilerler. Ve bu dileyişler o kadar çoğalır ki dillerde adeta destanlaşır. Yolda sokakta veya yöresel tabirimizle “dükkanın önünde” “çöğürlükte” “mezarlığın başında” “aşağı mahallede” “yukarı mahallede” “harmanyakada” “caminin önünde” “odanın önünde” kısaca köyümüzün bir kenarında bir kıyısında veya bir köşesinde.. nefes aldığımız her yerde. “bayramın mübarek olsun” deriz. Evet mübarek olsun.. en güzel şekilde geçsin. Normal bir gün gibi değil mübarek bir zaman dilimi gibi olsun. ki bu sadece bir bayram tebrikleşmesi olarak kalmaz, bir bayram mübarekleşmesi olarak kalmaz. Ardından hal hatır sormalar, sılayı rahimler, eş-dost-akrabaların muhteşem buluşma zirvesine dönüşür.. söyler misiniz böyle güzelliklere vesile olan başka bir zaman dilimi var mi?

Her bayram köye varışımda mutlaka kendi öz kültürümü, çocukluğumu kısaca yaşadığımız, büyüdüğümüz o toprakları beynimizde mıh gibi durmasını sağlayan durumlarla karşılaşıyor.. bir nevi sılaya dönüş gibi. Öze dönüş gibi.. bazen bir çocuğun dilinden ta çocukluğumuzda oynadığımız oyunların kelimeleri zuhur ediyor. Bazen analarımızın, babalarımızın kullandıkları ama bizim neredeyse unuttuğumuz kelimeler gelip çarpıyor kulağınıza.
“Sümesine” kelimesi mesala… bu kelimeyi imam hatip lisesinde okurken bir hocam defalarca tekrarlatıp ardından da tebessüm edip hiç duymadığını söylemişti. “boşuna, faydasız” anlamında bir kelime..

Kaç kişimiz bu kelimeleri kullanıyor veya oynadığımız oyunları hatırlıyor ki. Ama bu kelimeler bizim.. bu kelimeler özümüz. Bu kelimeler bizim kilometre taşlarımız. Ruhumuz belki.. her şeyimiz.. Ve bayramlar bizleri özlerimizle de hemhal ediyor, içli dışlı ediyor bir araya getiriyor..

Dedim ya bayramlar başlı başına güzelliklerin toplandığı zamanlardır. Bunları saymakla bitmez. Bu güzelliklerinden birisi de senede iki kez de olsa kendi topraklarımızda kültürümüzle, sözümüzle, gönlümüzle, özümüzle baş başa kalıp hemhal olmak, içli dışlı olmaktır.

Ne güzel söz ve ne güzel dua "Bayramınız mübarek olsun"....

Hulusi KAYA – Karaman 23 Eylül 2009